4/12/2008 - Affet!
Selam sana nazlı nebi
Selam sana gözbebeği
Mevlâ’nın kudretiyle selam
Selam sana nuru Dilara
Selam sana Hak habibi
Rahman’ın kudretiyle selam
Selam sana delili Zişan
Selam sana Muhammedi,
Cebrailin yüreğiyle selam,
İbrahim’ce selam sana,
Rahim’ce selam sana
Ğafur’ca selam sana,
Selam sana “Ey yetimler padişahı”
Selam sana “Ahmedi nefesli yar”
Eyyup’ça selam sana
Selam sana Ya Habiballah
Selam sana Ya nebiyyallah
Selam sana Ya Rasulallah!
Ya Rasulallah sen sevmek için istenen
Can dudakta istenen sevda ikliminin
En güzel mevsiminin, en güzel çiçeğisin!
Cemre gibi düştün kainatın kışına,
Bahar senin elinde doğdu,
Senin elinle indi toprağa
Öyle bir sevildin ki candan aziz bilerek
Uğruna can verildi
Ama bu ölüm değildi! Adını bir kez anan
Bir kez gönülden anan, rahmetin nur kaynağı
Gözlerinde dirildi
Şimdi biz de seni anıyoruz...
Mevlamızın yeminleriyle anıyoruz seni,
Ey Faran’ın dağlarında açan sevgili,
Fecre , on geceye, her şeyin çiftine ve tekine,
Akşamın alaca karanlığına,
Güneşe ve onun ışığına
Ardında gelmekte olan aya
Onu ortaya koyan gündüze
Onu bürüyen geceye
Göğe ve onu meydana koyana
Yere ve onu yayana and olsun ki
Sen olunca sitem yok
Serzeniş yok, eyvah yok.
Alemlere ambersin, sen en son peygambersin.
Beni ilk öksüz oluşun vurdu,
Yetim kalışın yaraladı önce,
Elden ele dolaşmıştın, herkesin göz bebeğiydin,
Ama mahsun, ama kederli
Bir yanın arşa kadar azamet
Bir yanın ürkek...
Mekke akşamları yanar, verdiğin her nefeste,
Ve gökten inen bir sesle, korumasına alır,
Senin derdin ’tır, hüznün kederin ,
Senin dostun ’tır, sana en yakın .
Biz seni görmedik Ya Rasulallah
Uhud dağını seyrettik okçular tepesinden bir sabah,
Bir Medine sabahında, uhud’u seyrettik,
Seni göremedik...
Ebu ubeyd b. Cerrah sanki oradaydı,
Sanki mübarek yüzüne batan miğfer halkalarını
Dişleriyle sökmek için, nefes nefeseydi...
Kalbi yerinden fırlayacakmış gibiydi,
Seni öyle seviyordu ki, tenine bir dikenin
Batması bile o kalbi durdururdu.
Biz seni göremedik Ya Rasulallah
Uhud’u gördük bir sabah
Mâlik bin Sinan olamadık
Mübarek kanın kanına karıştığı
Mâlik bin Sinan sanki oradaydı...
Ve inemedik, okçular tepesinden
Sanki, sen “inin” demeden inersek
Uhud tekrar cehenneme dönerdi...
Vazgeçtim seni hep ötelerde aramaktan
Seni yüzyıllan öncesine hapsetmekten vazgeçtim
Mesafelerden usandım Ya Rasulallah!
Sana sesleniyorum:
Alemlere rahmetsin!
Seslenince yanımdasın, buradasın
Günahkarım, ama sen günahkarların umudusun,
Selam sana nazlı nebi
Selam sana gözbebeği
Mevlâ’nın kudretiyle selam
Selam sana nuru Dilara
Selam sana Hak habibi
Rahman’ın kudretiyle selam
Selam sana delili Zişan
Selam sana Muhammedi,
Cebrailin yüreğiyle selam,
İbrahim’ce selam sana,
Rahim’ce selam sana
Ğafur’ca selam sana,
Selam sana “Ey yetimler padişahı”
Selam sana “Ahmedi nefesli yar”
Eyyup’ça selam sana
Selam sana Ya Habiballah
Selam sana Ya nebiyyallah
Selam sana Ya Rasulallah!
Ya Rasulallah sen sevmek için istenen
Can dudakta istenen sevda ikliminin
En güzel mevsiminin, en güzel çiçeğisin!
Cemre gibi düştün kainatın kışına,
Bahar senin elinde doğdu,
Senin elinle indi toprağa
Öyle bir sevildin ki candan aziz bilerek
Uğruna can verildi
Ama bu ölüm değildi! Adını bir kez anan
Bir kez gönülden anan, rahmetin nur kaynağı
Gözlerinde dirildi
Şimdi biz de seni anıyoruz...
Mevlamızın yeminleriyle anıyoruz seni,
Ey Faran’ın dağlarında açan sevgili,
Fecre , on geceye, her şeyin çiftine ve tekine,
Akşamın alaca karanlığına,
Güneşe ve onun ışığına
Ardında gelmekte olan aya
Onu ortaya koyan gündüze
Onu bürüyen geceye
Göğe ve onu meydana koyana
Yere ve onu yayana and olsun ki
Sen olunca sitem yok
Serzeniş yok, eyvah yok.
Alemlere ambersin, sen en son peygambersin.
Beni ilk öksüz oluşun vurdu,
Yetim kalışın yaraladı önce,
Elden ele dolaşmıştın, herkesin göz bebeğiydin,
Ama mahsun, ama kederli
Bir yanın arşa kadar azamet
Bir yanın ürkek...
Mekke akşamları yanar, verdiğin her nefeste,
Ve gökten inen bir sesle, korumasına alır,
Senin derdin ’tır, hüznün kederin ,
Senin dostun ’tır, sana en yakın .
Biz seni görmedik Ya Rasulallah
Uhud dağını seyrettik okçular tepesinden bir sabah,
Bir Medine sabahında, uhud’u seyrettik,
Seni göremedik...
Ebu ubeyd b. Cerrah sanki oradaydı,
Sanki mübarek yüzüne batan miğfer halkalarını
Dişleriyle sökmek için, nefes nefeseydi...
Kalbi yerinden fırlayacakmış gibiydi,
Seni öyle seviyordu ki, tenine bir dikenin
Batması bile o kalbi durdururdu.
Biz seni göremedik Ya Rasulallah
Uhud’u gödük bir sabah
Mâlik bin Sinan olamadık
Mübarek kanın kanına karıştığı
Mâlik bin Sinan sanki oradaydı...
Ve inemedik, okçular tepesinden
Sanki, sen “inin” demeden inersek
Uhud tekrar cehenneme dönerdi...
Vazgeçtim seni hep ötelerde aramaktan
Seni yüzyıllan öncesine hapsetmekten vazgeçtim
Mesafelerden usandım Ya Rasulallah!
Sana sesleniyorum:
Alemlere rahmetsin!
Seslenince yanımdasın, buradasın
Günahkarım, ama sen günahkarların umudusun,
Ey rabbimiz!
Rasulünü anışımızdan haberdar et!
Ona salat, onadır selam,
Habibine makamı mahmudu ver,
Ona vesileyi lütfet,
Onu refiki alaya yükselt,
Bizi de affet
Onun hatırına affet
Zatının hatırına affet
Ne olur affet bizi
Bizi affet...
|
